Zengotitagane, Axmakur
eta Oiz

Trabakua atzean utzita, bidea berehala hasten da gora. Lehen helburua Zengotitagane da (2,1 km · 810 m), eta tarte horretan igoera oso zuzena eta gogorra da: laburra izan arren, gorputzak berehala nabaritzen du aldapa. Gailurrera iristen gara bigarren eta hirugarren haize-errotaren artean, eta hortik aurrera Oiz aldera dena da lasaiago; maldak leuntzen dira eta aurrera egitea errazagoa da.

Aurrera jarraitzen dugu mendi-lerroan, bi aldeetara zabaltzen diren ikuspegi zabalekin. Pixkanaka pago artean sartzen gara, tarte atsegin batean, eta horrek eramaten gaitu Iturzuriko iturrira. Iturria atzean utzita, aterpe bat ikusten da alde batean, nahiz eta ibilbideak ez duen bertatik pasatzen.

Handik gertu dator Axmakur (4 km · 888 m), goragune txiki baina polit bat, Oiz mendiarekin lotuta. Hemendik ikuspegi zabalak irekitzen dira: Durangaldea, Urdaibai, eta eguna garbi badago, Bilbo ere bai.

Aurrerago iristen gara Oizko goialdera (5,69 km · 1.025 m). Antenak eta Bizkaiko parke eoliko handienetako bat daude bertan —lurraldean jarri zen lehenengoa. Tontorretik Kantauri itsasoa ikusten da, eta egun garbi-garbian, Pirinioak ere bai. Oiz da Bizkaiko mendi «bozinari»etako bat: garai batean, bozina baten soinua haranetan zehar zabaltzen zen biltzarrak deitzeko.

Bueltarako, bide bera hartzen dugu, pago artean berriro jaitsiz, Trabakuara itzultzeko. Ibilbide osoa azkarra, argia eta paisaiaren poderioz oso gozagarria da.