Mundioko
Koba

Trabakuko altotik abiatzen da ibilbidea. Lehen metroak beherantz dira —kilometro pasatxo—, ezkerretara datorren bidegurutze batera iritsi arte. Han uzten da asfaltoa, eta hortik aurrera pista bakartia da nagusi, hormigoizko eta harrizko tarteak txandakatuz.

Lehen aldapa da ibilbide osoko gogorrena: kolpean igotzen da, ez baita 300 metroko desnibelera iristen. Pistak Asuntzako Leporaino jarraitzen du (5. km · 494 m), Trabakua, Asuntza eta Urko ibilbideko bidegurutze ezagunera. Lepoan bada etxe txiki bat, igoeran zein jaitsieran beti ikusgai geratzen dena.

Lepotik, Urkurantz jarraitzen duen bidea alde batera utzi eta eskuinera egingo dugu, baratz batzuen ondotik apur bat jaitsiz, Berano Txiki auzoaren goialdean sartzen den lurrezko bidea hartu arte; bide hori pinu-sail itxi eta jende gutxik zapaltzen duen leku batetik igarotzen da. Arreta GPSan jartzea komeni da: track-a kargatuta egon arren, kostatu egiten da pinu artean oso ondo ezkutatuta dagoen Mundioko Kobaren ahoa aurkitzea (6,3 km · 492 m). Ur gutxiko errekatxo txiki bat, kobazulotik gertu, leku egokian gaudenaren seinalerik onena da.

Sarrera txikia da —makurtu egin behar da pasatzeko—, baina barrualdea berehala zabaltzen da: altuera eta sakonera pixka bat ditu, eta begiratu hutsarekin harritzen du. Hemendik aurrera, kontu handiz ibili behar da: ez da komeni barrura sartzea sokarik gabe, jaitsiera txiki bat baitago eta ezin baita bertatik jaitsi sokarik gabe —haurrekin bagoaz, are kontu handiagoz.

Soka batekin metro batzuk jaitsi eta pixka bat aurrerago egin daiteke, harkaitzean goian erdi ezkutatuta dagoen zulo batekin topo egin arte. Zulo horretatik ahal den moduan pasatuta, bigarren ganbera agertzen da, lehenengoaren adinako edertasunarekin. Handik aurrera bidea zailtzen da, baina ikusten den apurra ere ederra da.

Koba ikusi ondoren, berriro igarotzen da Asuntzako Lepoa, oraingoan 7. kilometroan. Handik aurrera, joaneko bide beretik jarraituko dugu kilometro batez. Ezkerrera desbideratuko gara basorantz, jende gutxik ibiltzen duen pista polit batera. Itzulera askoz ere atseginagoa egiten du, joaneko bidea errepikatu beharrean, eta bide batez ibilbideko txoko berriak ezagutzen dira.

Desbideratze horrek Trabakua biraren azken zatiarekin egiten du bat, baina askoz gorago —Berano Txikitik zein Beranoko goialdetik pasa gabe—, berriro Trabakurantz igo baino lehen, zirkulua ixteko.