Trabakua, Astorkigane
Zenarruza eta Bolibar

Ibilbide nahiko gogorra da, bai distantziagatik, bai pilatzen diren igoera eta jaitsiera kopuruagatik. Gainera, ezagutzen ez genituen zati batzuk ditu, bidean bertan probatu nahi izan ditugunak. Hain zuzen ere, hortxe dago itzuli osoko zatirik zailena.

Trabakuatik abiatzen gara, Gereako ur-jauzietara hurbiltzeko erabiltzen dugun bide beretik. Oraingoan mendi-hegalaren erdialdetik jarraitzen dugu: zati polita, egiteko modukoa eta zailtasun berezirik gabea. Errepidetik erosoago egiteko aukera ere badago. Muniozguren baserrira iristen gara, eta Bolibarrera jaisten den errepidearen parean geratzen gara, baina hura hartu gabe eta hortik altuerarik galdu gabe.

Hemendik Kortaguren aldera jarraitzen dugu. Urteetan ohiko aukera goragoko pista zaharra izan da, baina azkenaldian ia ezin da ibili leku batzuetan, lokatza eta sortu diren ildaska handiak direla eta. Horregatik bide berri bat probatu nahi izan dugu, beherago.

Zelai batera sartzeko ate metaliko batetik sartu, eta beste aldean ikusten den bidea hartzen dugu. Hasieran nahiko garbi dago, baina behera egiten hasten garenean lehen arazoak agertzen dira: kilometro batez gutxi gorabehera, bidea pixkanaka ixten doa errekarantz jaisten den bitartean, eta bi ate aurkitu genituen, bata egurrezkoa eta bestea alanbrezkoa, ireki ezin izan genituenak; bizikleta gainetik pasatu behar izan genuen.

Bide berri hau pasatzeko modukoa da: ez dago guztiz itxita, baina garbi dagoenik ere ezin da esan. Pazientziaz pasatzen da, non sartzen garen aldez aurretik jakinda, eta zertxobait abenturazaleagoa den zona bat probatu nahi duenarentzat baino ez da. Saihestu nahi izanez gero, Bolibar eta Ziortza aldera jaistea da aukera, eta gero berriro Kortaguren aldera gora egitea. Itzuli handiagoa egiten da eta desnibel gehiago galtzen da, baina zati hau saihesten da.

Erreka ingurura iritsi ondoren, igoera berriro hasten da eta bidea pixkanaka hobetzen doa. Zelai batera irten, hura zeharkatu, eta bi baserriren ondora iristen gara. Hemendik aurrera ibilbidea guztiz aldatzen da: arazoak desagertzen dira eta berriro egoera onean dauden pista zabaletatik goaz.

Altuera irabazten jarraitzen dugu Kortagurenera iritsi arte. Hemendik pista oso zabal eta politetatik jarraitzen dugu, Oiz aldera bista ederrak ditugula. Aurrerago zementuzko pista bat hartzen dugu, Munitibar aldera.

Gero San Kristobalera igotzeko bidegurutzera iristen gara, beste ibilbide batzuetan behin baino gehiagotan erabili dugun igoera. Oraingoan alde batera utzi eta eskuinera egiten dugu. Aurrerago GRarekin lotu eta motoen pasoak markatutako bidezidor batean sartzen gara, baina oraindik polita eta belar askokoa, Gerrikaitzera jaisten den errepidera irten arte.

Hasieran zuzenean Munitibar aldera jaistea genuen buruan, baina asfaltoa saihesteko esploratzen jarraitzea erabaki genuen. GRtik beste zati batez jarraitu, eta berriki irekitako pista batzuekin lotu genuen, non amaituko genuen ondo jakin gabe. Jaitsiera luzea, azkarra eta oso polita izan zen, baina ia Mendata aldean amaitu genuen, eta gero bost bat kilometro errepidez berreskuratzea beste erremediorik ez zen izan. Hala ere, jaitsierak merezi izan zuen.

Munitibarrera iristen gara, ura hartzeko aprobetxatu eta herria zeharkatzen dugu. Handik beste igoera bati ekiten diogu Totorika auzorantz, eta gero Gerrika aldera jarraitzen dugu. Honezkero argi eta garbi itzulera bidean gaude. Altuera irabazten jarraitzen dugu Gontzegaraiganera iritsi arte.

Errepidea zeharkatu eta Donejakue Bidearekin lotzen gara, ohiko norabidearen kontrakoan; beraz, normalean erromesak aurrez aurre topatuko ditugu. Ziortza aldera jaitsiera oso polita da, bidezidor eta harrizko pista estu batetik, nahiko garbi eta ibiltzeko oso atsegina. Handik gutxira monasterioaren ondotik igarotzen gara.

Beherago galtzada zahar moduko batean sartzen gara, harrizko zatiren batekin eta mailadun jaitsiera batekin. Zati batzuk apur bat hautsita daude, baina trebetasun pixka bat izanez gero bizikleta gainean egin daiteke. Konplikatu nahi ez duenak zati hau asfaltotik egin dezake, eta Bolibarrera iritsiko da berdin-berdin.

Azkenean Bolibarren sartzen gara, eta herria zeharkatzen dugu eliza eta Simon Bolivarren monumentuaren ondotik, irteeraraino. Biribilgunearen ondoan metro batzuetan Markina-Xemeingo norabidea hartu, eta berehala eskuinera egiten dugu beste igoera bati ekiteko, oraingoan Arta auzorantz.

Artatik berriro menditik zeharkatzen dugu Gerearekin lotu arte. Igoera honetan ateren bat aurkituko dugu, ireki eta berriro itxita utzi beharko duguna, beti bezala. Gerean gaudela, itzuliko zatirik errazena baino ez da geratzen: lau bat kilometro errepidez Trabakuara itzuli arte.

Ibilbide oso polita eta oso aldakorra da, pista zabalak, bidezidorrak, jaitsiera luzeak eta lur-aldaketa ugari dituena itzuli osoan zehar.