Markina, Kobaria koba
Berriatua eta Larruskain

Oraingoan ez gara Trabakuatik abiatzen. Webgunean hainbat ibilbide daude inguru honetara iristeko (Trabakua, Zenarruza, Zeinka, Urregarai eta Markina, Urko, Kalamua, San Migel eta Mendibil edo Iturreta, Markina eta Urregarai), baina ibilbide honekin lotuko bagenitu, itzulia luzeegia izango litzateke. Horregatik, hobeto gozatzeko eta egun luzeegia ez izateko, Markina-Xemeindik zuzenean hastea erabaki genuen.

Markina-Xemeindik iparralderantz abiatzen gara, Atxondoa auzoaren bila. Axpe sagardotegiaren ondoan, hiri-eremua atzean utzi eta hasieratik altuera irabazten hasten den pista bat hartzen dugu.

Sagardotegitik gorako bidea nahiko irekia da, ia basorik gabe igoeraren zati handi batean. Altuera pixkanaka irabazten goaz goialdera hurbildu arte. Han aldatzen da giroa: bidea zuhaitzen artean sartzen da, baso-tarte itxiagoak eta bidezidorrak agertzen dira, eta handik gutxira eguneko lehen gailurra iristen dugu, Kobakogane.

Ondoren, lepora itzultzen gara eta Ariztiederrerantz jarraitzen dugu, lehen zati honetako bigarren gailurra.

Ariztiederretik altuera galtzen hasten gara Kobaria kobaren norabidean (Kobau izenez ere ezaguna), itzuli osoko txokorik interesgarrienetako bat. Komeni da kopeta-argia eramatea, sarreran barrualdera pixka bat sar baitzaitezke eta kobaren gangari begiratu. Leku polita eta bitxia da, eta merezi du minutu batzuk gelditzea eta lasai begiratzea.

Kobazuloa atzean utzi ondoren, nahiko mugitua den eremu batetik aurrera jarraitzen dugu, pistak eta bidezidorrak tartekatuz. Pixkanaka, Ubilla-Urberuaga, Sarasola eta Merelluditik igarotzen gara, auzo eta mendi-eremu desberdinak lotuz. Merelludin Milloiko gaina zeharkatzen dugu, Markina-Lekeitio errepidean, Berriatuara jaisten hasi aurretik.

Azkenik, Berriatuara iristen gara, eta hemendik aurrera, altuera irabazten dugu guretzat nahiko ezkutua eta ezezaguna den eremu batetik. Igoera luzea da eta nabaritzen da, baina lurra aldatuz doa eta horrek tarte entretenigarria egiten du.

Ondoren, altuera galduko dugu berriro Larruskainera jaisteko. Auzoa zeharkatu eta, atzean utzi bezain laster, beste igoera bat hasten da, oraingoan aldapatsuagoa eta lur itxiago eta ezezagunago batetik.

Altuera irabazten jarraitzen dugu goialdera iritsi arte. Hemendik aurrera, ibilbidea asko aldatzen da: lurra askoz lauagoa eta erosoagoa bihurtzen da, eta Donejakue bidearekin lotzen dugu.

Hainbat kilometrotan zehar, eremu erosoago honetatik aurrera egiten dugu, ia malda handirik gabe, Markina-Xemeinerako azken jaitsiera hasi arte.